Hét online taaladviespunt HvA en UvA

Antwoorden bij 10 formuleringen die je beter kunt vermijden in een practicumverslag

    1. Dit kun je ook zien als de grote driehoek met de gestippelde lijntjes, op deze manier kunnen we door middel van de stelling van Pythagoras de uiteindelijke afstand berekenen die de bundel met de omweg aflegt.

Deze zin loopt te lang door. Na lijntjesvalt er een natuurlijke pauze en zou er een punt moeten staan. Als je zinnen op deze manier formuleert, ben je eigenlijk meer aan het praten dan aan het schrijven. Hoewel het verschil tussen de schrijftaal en spreektaal steeds minder groot wordt, moet je er toch op letten de punt op tijd te zetten.

 

Nog een voorbeeld van een zin die te lang doorloopt:

Tijdens het meten is het van belang dat de Faradayrotator niet te warm wordt, dit beïnvloedt namelijk de Verdetconstante.

 

Het omgekeerde komt overigens ook voor. Schrijvers zetten de punt te snel, omdat ze bang zijn dat de zin te lang wordt. In het onderstaande voorbeeld kun je beter een komma zetten voor waarschijnlijk want het deel dat volgt is een bijzin die gewoon bij de vorige zin hoort.

 

Dit is echter niet gelukt. Waarschijnlijk omdat de fouten bij elkaar te groot waren om op een correcte manier de berekening door te zetten.

2. Omdat de snaar gaat uitzetten door de warmte, zal de frequentie dus direct afhangen van de temperatuur. Er is dus alleen een frequentieverlaging mogelijk met dit systeem. Er moet dus iets hoger gestemd worden van te voren.Vermijd het gebruik van stopwoordjes als nu, dus, wel en nu. Ze zijn meestal overbodig en gaan de lezer irriteren.

We keren nu weer terug naar 9 en vullen daar nu 13 in.
De schaal is ook anders dan die voor de neutronenmeting, dus we kunnen er achteraf ook niets mee.

 

3. Ik vind het wel goed dat er rekening wordt gehouden met de elasticiteit van staal.

Het is in de meeste wetenschappelijke disciplines ongebruikelijk om in een persoonlijke stijl te formuleren. Probeer dus zo neutraal mogelijk te formuleren, en vermijd zoveel mogelijk het gebruik van ik en wij. De bovenstaande zin kun je als volgt herformuleren:

 Er wordt rekening gehouden met de elasticiteit van staal.

 

Nog een paar voorbeelden van te persoonlijk taalgebruik:

Aan de hand van die waardes wil ik dan kijken bij welke meting de waarschijnlijkheid het grootst is.
We hebben op deze manier een snelheid van 2.10(12).10³m/s gemeten.

 

4. De Geiger-Müllertelbuis meet de straling doordat de deeltjes een ontlading veroorzaken in het gas van de buis en die wordt vervolgens gemeten.

Waarnaar verwijst het woord die precies? Naar de straling? het gas? de buis? Bij herlezing wordt dat wel duidelijk, maar het is voor de lezer prettiger als in één oogopslag duidelijk is waarnaar het woord verwijst. Vermijd daarom het gebruik van vage verwijswoorden. De bovenstaande zin kun je beter als volgt herformuleren:

De deeltjes veroorzaken in het gas van de buis een ontlading. De straling die hierbij vrijkomt, wordt gemeten met de Geiger-Müllertelbuis.

Andere voorbeelden:

De snelheid van licht is al eerder vastgesteld. Deze meting is echter een zeer goede training in experimenteren.
Het Faraday-effect zorgt ervoor dat het polarisatievlak van een lichtbundel verdraait met een bepaalde verdraaiingshoek, wanneer deze bundel zich een bepaalde afstand door een materiaal verplaatst onder invloed van een bepaalde magnetische inductie.
5. Voor een diepe theorie over licht verwijs ik u naar de theorie van Maxwell. U kunt hiervoor bijvoorbeeld het boek Introduction to Electrodynamics van David J. Griffits raadplegen.

Spreek de lezer in een practicumverslag nooit rechtstreeks aan. Dat geldt overigens voor vrijwel alle wetenschappelijke teksten die je schrijft.

 6. Mijn reden voor dit experiment is om meer te leren over het Faraday-effect en over natuurkundige onderzoeken en de verslaggeving daarvan.

Persoonlijke ontboezemingen horen evenmin thuis in een practicumverslag. Ze zijn niet van belang voor de verslaggeving. Laat ze dus achterwege. Ook de onderstaande zinnen zijn voorbeelden van te persoonlijk taalgebruik, dat niet thuis hoort in een practicumverslag. Het onderste voorbeeld is te veel spreektaal.

Hieronder zal ik omschrijven wat er in deze opstelling plaatsvindt.
Het geluid bleek helemaal niet zo heel veel slechter geworden.

7. Dan laten we lichtbundels d.m.v. halfdoorlatende spiegels zowel rechtstreeks naar de sensor gaan als met een omweg.

Gebruik liever geen afkortingen in je tekst. Ze onderbreken het lezen onnodig. Dus afkortingen als d.m.v., t.o.v., t.a.v., m.n. gewoon voluit schrijven. Vaak zijn ze overigens door een kort voorzetsel te vervangen. In de bovenstaande zin kun je door middel van vervangen door door. Verder schrijf je cijfers onder de twintig in principe ook voluit, dus niet zoals in de onderstaande voorbeelden.

De piek die bij dit energieniveau ontstaat, wordt 1e paar ontsnappingspiek genoemd.
In figuuur 1 is uitgegaan van 1 weerkaatsing in de bak.

 In de grafiek is alleen de eerste helft van de kanalen weergegeven. Dit om de niet-relevante data voor de ijking weg te filteren.Het gebruik van dit  ter vervanging van een zinsdeel geeft vaak een lelijk resultaat. Gebruik daarom liever het volledige alternatief .

In de grafiek is alleen de eerste helft van de kanalen weergegeven. Dit is gedaan om de niet-relevante data voor de ijking weg te filteren.

 9. Al zolang de wetenschap bestaat, vraagt men zich af wat het karakter van licht is. Is het een golf? zijn het deeltjes? Zijn het minuscule mannetjes van de maan die slagroomtaartjes gooien?In een poging de tekst wat ‘op te leuken’ slaan schrijvers van practicumverslagen soms een toon aan die wel op zijn plaats is een populair blad als Quest, maar in een serieus verslag horen ze niet thuis. Ook de onderstaande zinnen zijn voorbeelden van een stijl die je beter niet kunt hanteren.

 

Het meten van lichtsnelheid is geen kunst, maar het extreem precies meten is wel lastig.

Om je heen hoor je altijd geluiden. Van het piepen van een magnetron of mobiel, tot een pianoconcert van Beethoven. Op het eerste gezicht hebben ze niets gemeen, maar in de meeste basale vorm zijn ze precies hetzelfde.

 

10. Dit resultaat is stukken beter dan de vorige karakteristiek.

Het is de bedoeling dat je taalgebruik in verslagen neutraal is. Kwalificaties als stukken, enorm, gigantisch, geweldig, bijzonder moet je daarom vermijden, want ze geven een duidelijke oordeel van de schrijver weer. Ook woorden als natuurlijk en best in de onderstaande zinnen zijn voorbeelden van subjectief taalgebruik.

Op de locaties waar de straal wordt gesplitst, staat een half doorlatende spiegel. De directe lichtstraal heeft natuurlijk een veel hogere intensiteit.
Ook de twee verstuurde signalen waren van best acceptabele kwaliteit.